Met de trein op wereldreis: hoe ver kwamen we?

wereldreis trein

In oktober vorig jaar vertrokken Bouke en ik voor een wereldreis van zeven maanden. Ons doel was om de hele reis met de trein te doen. Is dat gelukt? Lees mee hoe ver we kwamen zonder te vliegen.

Waarom niet vliegen?

Toen we besloten lang op reis te gaan, wisten we meteen dat we dat wilden doen zonder te vliegen. Waarom? We waren thuis bewust bezig onze impact op de aarde te verkleinen. We kochten minder spullen, aten geen vlees, hadden geen auto, deden onze boodschappen verpakkingsvrij. De impact van een vliegreis is énorm. Daarom wilden we liever niet het vliegtuig in stappen. Want propageer je een duurzaam leven, dan kan je niet voor een pretreisje het vliegtuig nemen, vonden we.

Op de fiets?

Ons eerste idee was om op de fiets naar China te gaan. Waarom China? Ik heb als kind in Azië gewoond en heb sindsdien een zwak voor het continent. Daarnaast woont mijn zusje in Shanghai en wilden we haar graag een bezoek brengen. En Bouke doet aan tai chi en heeft zich verdiept in het taoïsme; bij beiden ligt de bakermat in China.

We wilden het fietsen combineren met treinreizen. Fietsen mee in de trein, uitstappen, een paar dagen fietsen, dan weer een tijdje treinreizen en vervolgens weer fietsen. Toen we de mogelijkheden uitzochten, ontdekten we dat fietsen minder haalbaar was dan we dachten. Het is officieel niet toegestaan om fietsen mee te nemen in Russische treinen zoals de Transsiberië Express. We hadden het erop kunnen wagen, in de hoop dat de conducteur van de trein een oogje toe zou knijpen. Maar voor hetzelfde geld gebeurde dit niet. En dan stonden we daar, met onze fietsen aan de hand. We besloten daarom onze fietsen thuis te laten en de wereldreis met de trein te doen.

Met de trein

Het plan voor onze wereldreis per trein was als volgt:

  • In Utrecht stappen we op de trein naar Berlijn, waar we overstappen op de nachttrein naar Moskou.
  • Na een paar dagen Moskou reizen we door naar Irkutsk en het nabijgelegen Baikalmeer. Een treinreis van vijf dagen en vier nachten.
  • Na een paar dagen aan het Baikalmeer reizen we met de Trans Mantsjoerije Express naar Beijing. Niet de Trans Siberië Express, want die reist door naar Vladivostok in het oosten van Rusland. En ook niet de Trans Mongolië Express, want die rijdt, zoals de naam al doet vermoeden, via Mongolië. Wij slaan Mongolië over en reizen er aan de oostkant omheen, direct China in. Wederom een lange zit, want deze reis duurt vier dagen en drie nachten.
  • We verblijven vervolgens twee maanden in China. Eerst een week in Beijing, dan een week bij mijn zusje en haar vriend in Shanghai. Vervolgens vertrekt Bouke naar een tai chi school in de Chinese bergen, waar hij zich een maand lang onderdompelt in tai chi, qi gong en meditatie. Ikzelf ga rondreizen door China; waarnaartoe staat nog open.
  • Daarna reizen we samen verder door China en trekken we door naar Zuidoost Azië. Met trein en bus reizen we vervolgens naar Singapore. Daar heb ik als kind met mijn ouders gewoond.
  • Na Singapore reizen we met trein en bus terug naar China om daar opnieuw een paar maanden rond te reizen. Via het westen van China trekken we Kazachstan in. En van daaruit reizen we terug naar huis.

Is het gelukt?!

Het simpele antwoord: nee, het is niet gelukt om de hele reis zonder vliegtuig te doen. De eerste vier maanden van onze wereldreis per trein verliepen volgens plan. We genoten van de ontspannen lange afstandsreizen in Rusland, van de prachtige natuur rond het Baikalmeer, van het weerzien met mijn zusje in Shanghai, van de Chinese cultuur, van een bijzondere maand op de taoïstische berg, van de warmte van Zuidoost Azië en van mijn trip down memory lane in Singapore. We reisden meestal met de trein. Lag er geen spoorlijn, dan maakten we een uitstapje naar een bus of boot.

Na Singapore maakten we ons klaar om terug te reizen naar het noorden. We bereikten Maleisië en zouden daarna verder reizen naar Thailand, Cambodja en Vietnam. Daarna zouden we de grens met China weer oversteken. Het was toen half februari. In Nederland was het leven nog ‘normaal’. In China al niet meer. Het coronavirus had het land in z’n greep. Steden waren dicht, treinen geannuleerd, natuurgebieden gesloten en landsgrenzen dichtgegooid.

De onvermijdelijke conclusie: het was niet meer mogelijk om, over land, China in te komen. Wil je vanuit Zuidoost Azië terug richting Europa, dan moet je door China reizen. Er is geen andere enigszins veilige route. We moesten onze reis omgooien. Dat betekende helaas dat we het vliegtuig moesten pakken om weg te komen uit Zuidoost Azië. We hebben nog gekeken of we per schip konden reizen, maar dat bleek geen haalbare optie.

Snik. We hadden zo gehoopt te kunnen zeggen dat we de hele wereldreis met de trein hadden gedaan… Helaas was het niet anders. We hadden ons best gedaan. En het liep door overmacht anders dan we wilden.

Plan B

Ons nieuwe plan was als volgt. We zouden vanuit Maleisië naar Japan vliegen. Waarom Japan? Omdat dat land al lang op mijn lijstje stond van landen waar ik graag naartoe wilde. En (hoera! hoera!) omdat je vanuit Japan zonder te vliegen naar Europa kan! Jawel, vanuit Japan reis je met de veerboot naar Zuid-Korea en daar vandaan met de veerboot naar Vladivostok in Rusland. Daar stap je op de Transsiberië Express naar Moskou. Op deze manier hoefden we maar één keer te vliegen.

Weer corona

Ook dit was ijdele hoop, zo bleek na een paar weken in Japan. Het coronavirus had zich over de hele wereld verspreid. Zuid-Korea zat op slot, ook Rusland sloot z’n grenzen en de veerboten werden geannuleerd. Er restte ons niets anders dan de resterende tijd in Japan te blijven. Dat was niet vervelend. Integendeel, dat bleek juist fijn. Want het coronavirus was in Japan aardig onder controle. We konden er daardoor vrij reizen. Met een mondkapje op in de trein, zoals in Japan sowieso gebruikelijk is, konden we komen waar we wilden. En we konden ons vrij bewegen, doordat de 1,5 meter regel er niet gold. Op het moment dat het virus in Nederland op z’n hoogtepunt was, zaten wij hoog en droog op het Japanse platteland.

Na drie maanden Japan, toen onze wereldreis zoals gepland tot z’n einde kwam, reisden we terug naar Nederland. Met het vliegtuig. Omdat dat de enige mogelijkheid was. We hebben zelfs drie keer een vlucht moeten boeken. Vlucht 1 en 2 werden geannuleerd. Vlucht 3 bleek gelukkig scheepsrecht. In een vrijwel leeg vliegtuig landden we half mei op een vrijwel leeg Schiphol.

wereldreis trein
Onze reis

Terugblik

Hebben we gefaald in ons plan om de hele reis zonder vliegtuig te doen? Tja, in feite wel. We baalden toen we in Maleisië het vliegtuig moesten pakken. Onze droom in duigen, zo voelde het echt. Aan het eind kwam er zelfs nog een tweede vlucht bij. We hebben er nu vrede mee. Zoals we al zeiden: we hebben ons best gedaan. Want we hadden vooraf nooit rekening kunnen houden met de coronasituatie. Het is gegaan zoals het is gegaan.

We blijven lekker reizen in de toekomst. Met trein, bus, boot of fiets. Aan onze droom is niks veranderd: zelf ervaren én aan anderen laten zien hoe leuk en bijzonder het is om zonder vliegtuig te reizen. En hoe ver je kan komen. Want wie had dat gedacht: dat je landen als Singapore en Japan kan bereiken zonder in een vliegtuig te stappen. Bijzonder toch?

Zou jij wel eens een wereldreis per trein willen maken?

10 comments On Met de trein op wereldreis: hoe ver kwamen we?

  • Menno Dekhuyzen

    Grappig dat wat jullie van plan waren ook mijn plan is!
    Mijn geplande reis is door de Corona uitgesteld naar 2022, ipv 2021.
    Plan;
    Trein vanuit Nederland naar Vladivostok ,daar de boot naar zuid Korea. De trein naar Seoel.
    Hier klap ik mijn vouwfiets uit en start met fietsen naar Busan.
    Hier met de boot naar Japan, alwaar ik met boot en trein naar het noordelijkste punt ga van Hokaido.
    Hier start ik weer met fietsen naar het zuiden van Japan. Hier neem ik de boot (Kobe) naar Shanghai, waar ik de trein neem (misschien wat fietsen) naar Peking. Daar neem ik. De trein naar Astana. Omdat ik niet een tweede visum voor Rusland kan krijgen, ga ik naar Baku (trein en boot) hier met de bus naar Istanbul waar ik met de trein het laatste stuk naar huis ga. Alles met vouwfiets en openbaar vervoer! Ik kijk er erg naar uit! Maar volg jullie plannen en uitvoering met grote interesse.

    • Wat leuk Menno! Een vouwfiets, dat is super handig. Die kan je als een soort pakket meenemen in de trein, als de fiets officieel niet is toegestaan. Met onze tourfietsen was dat geen optie. Neem jij fietstassen mee? Of een rugzak? Kan je in Kazachstan geen nieuw visum voor Rusland krijgen? Dat verbaast me, want dat was wat wij van plan waren. Laat het ons trouwens gerust weten als er specifieke dingen zijn waar je meer over wil weten, dan kunnen we daar wellicht eens over schrijven.

  • Wat een prachtige reis hebben jullie gemaakt zeg.
    En dat (bijna) zonder vliegtuig.

    Zijn de treinreizen als alleenstaande persoon okk re doen?

    • Bedoel je qua veiligheid? Dat is zeker goed te doen. We hebben ons geen moment onveilig gevoeld in de trein of op de stations. In de periode dat Bouke in het tai chi centrum zat, reisde ik in mijn eentje door China. Dat ging prima. Het treinreizen in Azië, met name in China en Japan, is sowieso goed geregeld; het is moderner, sneller en comfortabeler dan in Europa. De treinen in Rusland zijn minder geavanceerd, maar het is wel goed geregeld; treinreizen is daar heel gebruikelijk omdat het voor veel Russen betaalbaarder is dan vliegen.

  • Wat leuk om jullie hele reis een keer achter elkaar te lezen! Een bijzonder avontuur. Ik heb bewondering voor hoe jullie steeds je plannen weer hebben aangepast en hoe jullie daar de positieve kant van zagen. Behalve natuurlijk het moment dat jullie moesten vliegen :-(. Ik ben er wel blij mee dat jullie uiteindelijk die keuze gemaakt hebben…. Zag jullie al vastzitten op een schip voor de kust van Zuid-Korea….

    Er zijn mooie plannen geboren tijdens jullie reis! We zijn blij dat we met jullie mee mogen genieten.

    Liefs Liesbeth

    • Er zijn zeker mooie plannen geboren op reis 🙂 En het maakte ons inderdaad heel flexibel, het steeds opnieuw moeten aanpassen van de reisplannen. We ervoeren daardoor heel sterk dat het elke keer wel weer goedkomt. En dat een nieuw plan ook altijd weer tot mooie dingen leidt, ook al is het anders dan in eerste instantie gewenst of gehoopt.

  • Erni Kroondijk van Atten

    Ha Bouke en Iris, wat mooi deze achtergrond te lezen. Ik vind het jammer dat jullie vinden gefaald te hebben om vliegtuigvrij te reizen. Corona is zo’n alles-wereldomvattend virus geweest wat geheel buiten jullie invloedssfeer lag. Ik zou het eerder overmacht noemen. En overmacht, ja dat heb je niet in eigen handen. Ik ben zo trot op jullie hoe jullie elke keer weer het vermogen hebben gehad jullie plan bij te stellen en aan te passen. Uiteindelijk kijken jullie terug op een prachtige reis waar ook een mooi vervolg, dit blog, jullie tiny house, de trouwplannen en meer op volgen. En ik vind het zo leuk met jullie mee te leven en mee te lezen. Fijn.

    • Hoi Erni, het was zeker overmacht. Dat realiseren we ons ook. En daarom is het nu ook oké. Op het moment zelf was het gewoon jammer. En wat je zegt, de reis heeft tot veel mooie dingen geleid en daar zijn we blij mee 🙂

  • Pingback: Bouwupdate 11: tijd voor reflectie - Het Bewuste Stel ()

  • Pingback: Dit doen wij met de schillen en bladeren van onze groente: 3 succesnummers - Het Bewuste Stel ()

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Site Footer

Sliding Sidebar

Welkom bij Het Bewuste Stel

Iris & Bouke

Wat leuk dat je er bent! Wij zijn Iris en Bouke. We delen op deze website onze zoektocht naar een meer bewust leven. We schrijven over minimaliseren, zero waste, het tiny house dat we bouwen en andere bewuste keuzes die we maken. We hopen ook jou te inspireren om een leven te leiden dat bij jou past.

Meer over ons lees je hier.

Veel leesplezier!

Volg ons via e-mail